Je kunt heel goed begrijpen waarom je doet wat je doet, en toch steeds op hetzelfde punt uitkomen. Je weet dat je je grenzen mag aangeven, maar zodra iemand teleurgesteld reageert, voel je je schuldig. Je wilt minder afhankelijk zijn van bevestiging, maar één afstandelijk berichtje kan je de hele dag bezighouden. Je bent volwassen, je hebt een leven opgebouwd, en toch kun je je op sommige momenten ineens ontzettend klein voelen.

In mijn praktijk ontmoet ik veel mensen die dit herkennen. Ze hebben al veel over zichzelf nagedacht. Ze kunnen hun patronen uitleggen en begrijpen vaak ook waar die vandaan komen. Toch verandert er in hun gevoel nog weinig.

Met innerlijk kind therapie onderzoeken we wat er op zulke momenten in jou geraakt wordt. Wat heb je vroeger geleerd over jezelf, over liefde en over de ruimte die jij mocht innemen? En hoe kun je nu leren om bij jezelf te blijven, ook wanneer je bang bent om de ander kwijt te raken? Dit is een voorbeeld.

Wat bedoel ik met je innerlijke kind?

Je innerlijke kind is een manier om te spreken over gevoelens, behoeften en ervaringen uit je jeugd die in het heden nog kunnen meespelen. Het is geen letterlijk kind in jou. Het helpt ons woorden te geven aan iets wat je misschien wel herkent: je weet als volwassene dat je iets aankunt, maar vanbinnen voelt dat heel anders.

Als kind ben je afhankelijk van de mensen om je heen. Je hebt hen nodig voor zorg, veiligheid en verbinding. Binnen die relaties leer je ook wat er gebeurt wanneer je verdrietig bent, boos wordt, iets nodig hebt of ergens nee tegen zegt.

Was daar ruimte voor? Werd je getroost? Mocht je het oneens zijn? Of merkte je dat het rustiger bleef wanneer jij je aanpaste, flink was of weinig vroeg?

Misschien leerde je om goed aan te voelen hoe het met anderen ging. Om te zorgen, te presteren of je gevoelens voor jezelf te houden. Dat waren manieren om met jouw omstandigheden om te gaan. Alleen kun je daar als volwassene nog steeds op terugvallen, ook wanneer het je inmiddels veel kost.

Je innerlijke kind gaat overigens niet alleen over pijn. Ook je nieuwsgierigheid, speelsheid en het plezier waarmee je ergens helemaal in op kunt gaan, horen erbij.

Hoe oude ervaringen kunnen meespelen in je leven

Stel: iemand die belangrijk voor je is, reageert kortaf. Je merkt direct spanning. Heb ik iets verkeerd gedaan? Is diegene boos? Je gaat harder je best doen, zoekt contact of trekt je juist terug voordat de ander dat kan doen.

Zo’n reactie kan samenhangen met eerdere ervaringen waarin afstand onzekerheid opriep. Hetzelfde kan gebeuren wanneer je kritiek krijgt, een grens wilt aangeven of aandacht ontvangt. Je reactie ontstaat soms al voordat je goed hebt kunnen voelen wat er gebeurt.

Misschien herken je dat je:

• Snel denkt dat je iets verkeerd hebt gedaan.
• Voor anderen zorgt, terwijl je zelf steun nodig hebt.
• Je schaamt wanneer je verdrietig bent of iets vraagt.
• Je waarde sterk laat afhangen van wat je doet voor anderen.
• Je terugtrekt zodra iemand dichtbij komt.
• Streng wordt voor jezelf wanneer iets niet lukt.

Dit betekent niet automatisch dat iedere reactie uit je jeugd komt. Wat er nú gebeurt, doet er ook toe. Als iemand over je grenzen gaat, is jouw ongemak niet alleen iets wat je in jezelf moet oplossen.

In de begeleiding onderzoeken we beide: wat wordt er van vroeger geraakt, en wat vraagt de huidige situatie van jou?

Innerlijk kind therapie en zelfliefde

Voor mij is innerlijk kindwerk een belangrijke weg naar zelfliefde. Juist omdat het zichtbaar maakt hoe je met jezelf omgaat op de momenten waarop je het moeilijk hebt.

Kun je verdriet voelen zonder jezelf zwak te vinden? Kun je erkennen dat je behoefte hebt aan nabijheid, zonder je daarvoor te schamen? Mag je een fout maken zonder jezelf meteen af te wijzen?

Veel mensen hebben geleerd om streng te zijn voor de kwetsbare delen van zichzelf. Je vindt dat je je niet moet aanstellen. Dat je er inmiddels wel overheen zou moeten zijn. Dat je het zelf moet kunnen.

Maar wanneer je jezelf veroordeelt om wat je voelt, wordt het moeilijk om te ontdekken wat je nodig hebt.

Zelfliefde krijgt voor mij betekenis in de manier waarop je jezelf behandelt wanneer je geraakt wordt. Dat kan betekenen dat je je verdriet serieus neemt. Dat je rust neemt voordat je uitgeput bent. Of dat je een grens aangeeft, terwijl je het spannend vindt wat de ander daarvan zal vinden.

Je kunt niet veranderen wat je vroeger hebt gemist. Wel kun je stap voor stap leren om anders op je eigen gevoelens en behoeften te reageren.

Hoe werk ik met innerlijk kind therapie?

Ik werk niet volgens een vast stappenplan. We beginnen bij wat jij in je dagelijks leven tegenkomt. Een situatie waarin je dichtklapt, jezelf wegcijfert of steeds opnieuw over je grens gaat.

Samen vertragen we. Wat gebeurde er? Wat voelde je? Wat deed je vervolgens? En waar had je op dat moment eigenlijk behoefte aan?

Daarbij betrek ik ook je lichaam. Misschien vertel je rustig over een moeilijke situatie, terwijl je je kaken aanspant, je adem inhoudt of druk op je borst voelt. Door daar aandacht aan te geven, kun je beter gaan opmerken wat er in je gebeurt.

Afhankelijk van wat bij jou past, werk ik met lichaamsgerichte oefeningen, ademwerk, visualisaties of een innerlijke dialoog. Soms onderzoeken we ook welke plek je vroeger in je gezin innam en welke verantwoordelijkheden je bent gaan dragen.

Je hoeft daarbij geen herinneringen op te roepen of iets bijzonders te voelen. We werken met wat er op dat moment aanwezig is, in een tempo dat bij je past. Ook als je weinig voelt, twijfelt of liever afstand houdt, is dat een belangrijk vertrekpunt.

Begrijpen is een begin. Anders leren reageren vraagt oefening.

Misschien weet je al dat je vroeger weinig ruimte had voor je gevoelens. Maar zodra je nu moet huilen waar iemand bij is, bied je toch je excuses aan.

Juist op zo’n moment kunnen we stilstaan. Je merkt de neiging om je tranen weg te slikken, om een grapje te maken of snel weer over de ander te beginnen. Wat gebeurt er als je even blijft bij wat jij voelt? Als je niets hoeft uit te leggen en de ander bij je blijft?

Daar kan iets nieuws ontstaan. Je ervaart dat je verdriet er mag zijn. Dat je aandacht kunt ontvangen zonder meteen iets terug te geven. Of dat je nee kunt zeggen en toch in contact kunt blijven.

Die ervaringen kun je meenemen naar je dagelijks leven. Door bijvoorbeeld eerlijk te zeggen dat iets je raakt, hulp te vragen of tijd te nemen voordat je ergens mee instemt. Kleine stappen waarin je jezelf serieuzer neemt.

Wat kan innerlijk kind therapie je brengen?

Het doel is niet dat je nooit meer geraakt wordt. Verdriet, onzekerheid en behoefte aan verbinding horen bij het leven.

Wel kun je eerder gaan herkennen wat er in je gebeurt. Je merkt bijvoorbeeld dat je bevestiging zoekt en kunt eerst bij jezelf nagaan waar je bang voor bent. Of je voelt de neiging om je aan te passen, maar neemt toch even de tijd om te onderzoeken wat jíj wilt.

Er kan meer ruimte komen om bewust te reageren. Om steun te ontvangen, grenzen aan te geven en milder met jezelf om te gaan. Wat daarin verandert en hoeveel tijd dat vraagt, verschilt per persoon.

Er mag ook weer ruimte komen voor plezier. Voor iets doen omdat je er zin in hebt. Voor ontdekken, spelen en bewegen zonder dat het goed hoeft te zijn of iets moet opleveren.

Innerlijk kind therapie bij Vivendi in Woerden

Binnen mijn begeleiding bij Vivendi in Woerden is innerlijk kindwerk een van de manieren waarop we jouw gevoelens en terugkerende patronen kunnen onderzoeken. Ik combineer dit met lichaamsgerichte therapie, ademwerk en systemisch werk, afhankelijk van jouw hulpvraag.

We besteden aandacht aan wat je hebt meegemaakt én aan hoe je vandaag met jezelf omgaat. Waar houd je je in? Wanneer ga je voorbij aan wat je nodig hebt? En wat helpt je om daar een andere keuze in te maken?

Je hoeft vooraf niet precies te weten waar jouw gevoelens vandaan komen. Tijdens een eerste sessie nemen we de tijd om te onderzoeken waar je tegenaan loopt en of mijn begeleiding bij je past.